Voor de PVE staat vast dat iedereen die zorg nodig heeft, daar tijdig en toegankelijk
gebruik van moet kunnen maken. De PVE verzet zich tegen een zorgsysteem waarin regels,
verdienmodellen en bureaucratie belangrijker zijn geworden dan de mens. Zorg moet
draaien om patiënten en cliënten, niet om formulieren en managementlagen. De menselijke
maat moet terug in de zorg.
Toegang tot basiszorg moet gegarandeerd blijven. Huisartsen, tandartsen en andere
vormen van eerstelijnszorg zijn onmisbaar voor gezondheid en preventie. De gemeente
moet zich actief inspannen om deze voorzieningen bereikbaar en beschikbaar te houden,
zeker in wijken waar de druk het grootst is. Zorg mag niet vastlopen door wachtlijsten,
tekorten of versnippering. De PVE kiest voor snellere trajecten en betere samenwerking
tussen instanties.
Zorgverleners verdienen waardering, vertrouwen en handelingsvrijheid. Artsen,
verpleegkundigen en zorgmedewerkers moeten hun werk kunnen doen zonder te worden
belemmerd door overmatige administratie en starre protocollen.
Mantelzorgers zijn onmisbaar voor onze zorg. Zij verdienen respect, erkenning en
ondersteuning. De gemeente moet mantelzorgers actief ontlasten en ondersteunen om
overbelasting te voorkomen.
De gemeente moet haar rol vooral vervullen als facilitator. Dat betekent: minder
bureaucratie, snellere vergunningprocedures en actief meedenken met initiatiefnemers
die willen bouwen of verbouwen. Procedures mogen geen onnodige blokkade vormen voor
woningbouw.
Woonbeleid moet perspectief bieden aan mensen die actief bouwen aan hun toekomst in
Enschede. Woningbouw vindt plaats op logische plekken: binnenstedelijk, via
herontwikkeling en waar mogelijk uitbreiding aansluitend op bestaande bebouwing.
Beschermde natuur is geen bouwlocatie zolang er binnen de stad en aan de randen nog
volop kansen liggen.
De PVE staat voor toegankelijke zorg, met bescherming voor wie het écht nodig heeft.
Solidariteit vraagt echter ook om verantwoordelijkheid. Misbruik van regelingen en
voorzieningen ondermijnt het draagvlak voor goede zorg en moet actief worden
opgespoord en hard worden aangepakt. Zorg is ervoor wie zorg nodig heeft, niet voor
wie het systeem misbruikt.
Daarbij hoort ook eerlijk sociaal beleid. De PVE vindt dat werken altijd moet lonen.
Regelingen, kwijtscheldingen en subsidies mogen niet zo zijn ingericht dat (meer) werken
financieel onaantrekkelijk wordt.
Regelingen mogen werken dus niet financieel onaantrekkelijk maken of structurele
afhankelijkheid in stand houden. Wie kan werken, moet worden ondersteund richting
betaald en passend werk. De bijstand is een tijdelijk vangnet, geen eindstation. De PVE
vindt dat werken weer moet lonen, zowel financieel als maatschappelijk.
De PVE verzet zich tegen systeemdenken waarin regels belangrijker worden dan mensen.
Regelingen moeten inwoners vooruithelpen, niet vasthouden. Zorg en ondersteuning
moeten gericht zijn op zelfstandigheid en perspectief.
Structurele afhankelijkheid ondermijnt draagvlak en perspectief. Werken moet weer lonen
is geen hard beleid, maar eerlijk beleid, in het belang van eigen inwoners en een sterke,
zelfstandige stad.
Iedereen heeft recht op goede zorg. Dat vraagt ook om duidelijke normen. Taal, respect
en gelijkwaardigheid zijn essentieel voor goede zorgverlening. Culturele of religieuze
overtuigingen mogen nooit leiden tot ongelijkheid, uitsluiting of belemmering van
medische zorg.
De PVE staat voor toegankelijke Wmo-ondersteuning, tijdige en doelgerichte jeugdzorg en
waardige, mensgerichte ouderenzorg. Minder bureaucratie, meer vertrouwen in
professionals en zorg die draait om mensen.